اول ارديبهشت ۸۷ اين وبلاگ را ساختم. حتي وقت نكردم درباره نامش چند دقيقه اي فكر كنم. فكر مي كردم جايي است خصوصي -فقط و فقط و فقط- براي خودم. براي تمام كلمات ناگفته اي كه در دلم دَلمه شده... فارغ از تمام بكن-نكن ها. فارغ از تمام چپ چپ نگاه كردن ها. فارغ از اين موج منفي كه هر لحظه به سمتت سرازير مي شود كه هاااااااااااااي! يادت باشد تو هيچ نيستي؛ حتي يك جنس دوم....
حالا خوشحالم؛ نه براي يك سال و نيم درد آوردن سر شما. براي داشتن دوستان نازنيني كه در تلخ ترين شرايط زندگي ام حضور و دغدغه داشته اند...
فكر مي كنم از اين به بعد قصه بنويسم و بگذارم در اين وبلاگ. گاه گاهي اگر شعري بجوشد. اميدوارم بتوانم هرچه سريع تر خبر چاپ اولين داستان بلندم را در همين وبلاگ بنويسم.
همه پست ها را دارم. همه نظرات شما را. فراموشتان نمي كنم. فراموشم نكنيد.
ياحق
پي نوشت: دوستان! لطفاً در پيغام هايي كه مي گذاريد نشاني وبلاگ يا پست الكترونيك خودتان را هم برايم بنويسيد كه امكان مكاتبه داشته باشم. متشكرم